Duchy i drzewa
Odległe wizerunki czyniły z drzew spoiwo pomiędzy sferami kosmosu, w tym nieboskłonem a matką ziemią. Z tego względu drzewa szczególnie dęby, lipy, brzozy i sosny obsadzano blisko ośrodków kultu, np. kaplic, cmentarzysk, kościołów.
Sadzeniedrzew na mogiłach było związane z pragnieniem dania umarłym możliwości odrodzenia, natomiast w późniejszych czasach traktowane było jako działanie ochronne, które miało chronić ludzi przed szkodliwym postępowaniem umarłych.
W kulturze ludowej panowało przeświadczenie o prawdopodobieństwie transformacji człowieka w drzewo, jaka zachodziła w chwili rośnięcia drzewa posadzonego na mogile zmarłego. Przykłady te pojawiają się w przekazach i kulturze wielu ludów.
